In licht tot extreem sterk stijgende volgorde van ergernis:
Zie ook een eerdere aflevering
Opgelet als je Subversion host via Apache en slechts bepaalde delen van een repository wilt afschermen van anomieme gebruikers.
Het blokkeren is geen enkel probleem, maar de toegang toestaan voor specifieke users is heel wat anders.
Standaard zal Apache (met basic authentication) de gebruikers namelijk anoniem doorgeven aan SVN. Wanneer die dan ziet dat er authenticatie nodig is voor een bepaald pad, dan is de verbinding al open en is het te laat om nog te authentificeren.
De domme workaround is dan om anonieme access af te zetten op heel de repository, zodat iedereen geauthentificeerd binnenkomt. De betere oplossing (de ‘Satisfy Any’ truc) werkt helaas enkel met svnserve en niet via Apache om bovenstaande reden.
Voor degenen die nog niet zijn overgeschakeld op iets beters, that is.
Al lezend over user interfaces kom je vaak een kromme vergelijking tegen: die tussen een computer en een auto.
Een auto wordt dan beschreven als een verschikkelijk ingewikkelde machine met honderden parameters die toch eenvoudig te bedienen is. Een sterk staaltje in vergelijking met de computer, die veel moeilijker te bedienenen is.
Deze vergelijking is compleet waardeloos, en wel om twee redenen.
Ten eerste is de usability van een auto ronduit slecht te noemen; een beginner kan er zonder hulp gewoonweg niks mee aanvangen. Je hebt bijvoorbeeld drie quasi identieke pedalen die toch heel verschillende effecten hebben.
Ten tweede is de interface van een auto relatief ’simpel’ enkel omdat de taak die je ermee uitvoert zeer eenvoudig is. Want wat wilt de gebruiker van de auto de machine eigenlijk laten doen? Dat zijn maar twee dingen: harder dan wel trager rijden en meer naar links of rechts draaien. Twee parameters dus; da’s alles.
Bij het werken met een computer is de boodschap die de gebruiker moet overbrengen aan de machine heel wat complexer; logisch dus dat dat wat moeilijker gaat.
Al is dat vaak nog altijd onnodig veel moeilijker dan dat het zou kunnen zijn.
Apache URL rewriting can be tricky sometimes (beware spaces!), and I have a nasty habit of forgetting my old tricks.
So here goes:
Make a file available without HTML extension:
RewriteRule ^article$ article.html [nocase]
Redirect to another path:
RewriteRule ^nice-article$ /articles/nice-one [nocase,redirect=permanent,last]
Remember to start the redirect path with a slash!
Redirect users ‘guessing’ an archive URL to the correct URL:
RewriteRule ^(20\d{2})$ /archive/$1 [redirect=permanent,last]
Redirect users to the domain name with www. prefix added:
RewriteCond %{HTTP_HOST} ^domain.com$ [NC]
RewriteRule ^(.*) http://www.domain.com/$1 [L,R=301]
Remember that you can combine multiple RewriteConds by adding them before the RewriteRule.
And finally, these are the flags shortcuts:
nocase|NC
last|L
ornext|OR
redirect|R =[HTTP redirect status code] or [temp|permanent|seeother]
In normalere politieke tijden zou je een warm gevoel moeten krijgen wanneer invloedrijke mensen bevestigen dat ze hun verantwoordelijkheid willen opnemen.
Spijtig genoeg blijkt dat de laatste jaren makkelijker (en vooral: veel vaker) gezegd dan gedaan.
Eind december werd Wouter Beke verkozen tot voorzitter van CD&V. Hij kwam ter gelegenheid met een korte reactie in het journaal.
Halverwege zijn uitleg haalde Beke even adem, net lang genoeg voor een gedachteflits bij de verwachtingsvolle kijker “… en nu nog snel het cliché over verantwoordelijkheid opnemen zeker?”.
En jawel hoor, Wouter was maar wát blij dat hij nu pas helemaal voor honderd procent zijn dinges zou kunnen opnemen.
Proficiat Wouter, maar — zonder te twijfelen aan je goede bedoelingen — dit is qua uitdrukking echt een lege doos geworden — een uitgeholde en versleten lege doos bijna.
Vandaag meldt VMMa, na zeven jaar geld te hebben verdiend aan bedenkelijke belspelletjes, dat ze “hun verantwoordelijkheid opnemen” en ermee ophouden.
Niet omdat ze onethisch bezig waren of zo, oh nee hoor, het is gewoon wat lastig dat er een “maatschappelijke hetze gecreëerd is”. Ocharme.
Het ‘maatschappelijk draagvlak’ voor de belspelletjes, dat er eigenlijk nooit echt geweest is, zou nu opeens weggevallen zijn.
Wat zeggen de politici, die op zijn minst een beetje laks gebleven zijn in dezen? Die zijn nu oprecht blij dat de familiezender “zijn maatschappelijke verantwoordelijkheid neemt”.
Had ik het niet gedacht! 
Vijf jaar geleden kocht ik een fototoestel.
Sinds die tijd hield ik een half oogje op de evolutie van digitale spiegelreflex cameras. Zou het de moeite waard zijn? De prijzen zijn gezakt, de beeldkwaliteit is super, tegenwoordig heb je goeie video-mogelijkheden… Het ideale moment om de overstap te wagen, zo lijkt het.
Maar ik ben niet gezwicht.
Je kiest een (goedkope) spiegelreflex voor zijn beeldkwaliteit en goeie prestaties bij weinig licht dankzij de (relatief enorme) beelsensors.
Maar de dag van vandaag is er nog een ander type camera dat vergelijkbare voordelen biedt: de spiegelloze compactcamera met verwisselbare lenzen.
Een nieuw soort camera dus, met voor- en nadelen ten opzichte van de spiegelreflex.
Ik heb uiteindelijk de sprong gewaagd en speel nu met een Panasonic Lumix GF-1 (met micro Four Thirds lens-system). De eerste ervaringen zijn meer dan OK, waarover later ongetwijfeld meer…
Beste NMBS,
Wanneer je informatie publiceert op een medium, dan onderzoek je best op voorhand hoe dat medium werkt.
En je beslist beter niet achteraf dat het medium zich maar moet aanpassen.
Pagina’s op het internet worden gelinkt, en zo hoort het ook.
Maak a.u.b. een prioriteit van gebruiksvriendelijkheid, en trek daar conclusies uit (’vrij toegankelijke informatie’ bijvoorbeeld?).
Yes there are still traditions…
Onze nieuwe TV ondersteunt rechtstreekse digitale ontvangst via DVB-T en DVB-C. Waardoor je dus met een gewoon analoog kabel-abonnement veel zenders kunt ontvangen (kabel) én de VRT-zenders digitaal kunt bekijken (DVB-T via de antenne).
Pretbederver hier is echter de TV zelf; met slechts 1 coax aansluiting ben je verplicht te kiezen kiezen tussen ofwel kabel ofwel antenne.
Digitaal ‘combinatiekijken’ lukt dus niet zonder extra abonnementskosten en een digibox/digicorder toestel (en bijhorende zapper) van Telenet. Zou je denken…
Het lijkt een goed bewaard geheim, maar Telenet verstuurt de digitale VRT zenders (één+, canvas+, één HD en Canvas HD) over de kabel in onversleuteld DVB-C formaat. Dus geen digibox of digicorder voor nodig op TV’s met een DVB-C decoder.
Bovendien zijn ook de onlangs ‘verdwenen’ analoge zenders beschikbaar als digitale ‘open kanalen’ (CNN, BBC World, CNBC, Arte, Actua, France 3, TV5, TVE).
Ik moest op ons Philips toestel wel een trucje uithalen om één en ander aan de praat te krijgen; eenmaal het toestel overtuigd is dat het geen Belgische maar Zweedse signalen ontvangt, ging het quasi vlekkeloos.
Meer info:
Banc Card Company / Card Stop schrijft:
Betreft: uw kaartnummer [VISA-kredietkaartnummer]
Beste klant, Onze diensten werden ervan verwittigd dat uw klantgegevens gecomprommitteerd werden door een database hacking in het buitenland.
Teneinde fraude te vermijden vragen wij u (…) om u kaart te blokkeren (…).
(…)
Ondertussen doen de gerechtelijke instanties al het nodige om het onderzoek verder te zetten en de daders te identificeren. In het belang van het onderzoek kunnen wij echter geen verdere details melden.
OK, leuk dat jullie preventief optreden. Maar welke gegevens zijn er precies gelekt? Kennen de ‘hackers’ nu ook mijn aankopen en mijn privé-adres?
Ik neem aan dat “verdere details” zullen meegedeeld worden zodra het onderzoek afgelopen is? Ik had namelijk graag geweten welk bedrijf (al dan niet uit onzorgvuldigheid) mijn gegevens heeft laten stelen.
Alvast bedankt